Dieren

 

 

NADERE KENNISMAKING MET WOLFJE

 

Dan zal ik mij nu maar even voorstellen. Mijn artiestennaam is dus Wolfje en ik ben een
Cairn Terriër. Ik stam af van hele beroemde honden. Mijn voorouders hielpen namelijk koningin Mary en koning Jacobus VI van Schotland als zij op vossenjacht gingen. Zodra het vossenhol ontdekt was slopen mijn voorouders naar binnen om de vos te doden en hem daarna naar buiten te brengen.
Ook haalden ze gevluchte dieren uit rotsspleten. De Kelten noemden deze spleten “cairns”.  Zo zijn wij dus aan onze rassennaam gekomen. En als de koningin en koning eens verdrietig waren, maakten mijn voorouders ze weer blij. Want wij, Cairn Terriërs, zijn altijd vrolijk.

VOGELTUIN

Weet je wie daar het hoogste woord voert? Dat is de kleine papegaai Pino. Hij kletst iedereen de oren van het hoofd. Met hem is het dolle pret. Als hij ziet dat er iets te eten valt zegt hij: ‘Lekker?!’ Dat doet hij natuurlijk in de hoop dat hij het eerste iets krijgt. Maar zijn plannetje mislukt wel eens hoor, dan is hij toch pas als laatste aan de beurt. Toneelspelen kan Pino ook goed. Hij zegt niet alleen: ‘BRRR . . . koud hè,’ maar hij schudt zich ook alsof hij het koud heeft. Dat wil niet zeggen dat het op dat moment koud is. Hij zegt dit ook als het bijvoorbeeld 25° C in de kas is. Wat dat betreft is Pino de clown van de Vogeltuin want hij heeft menig bezoeker aan het lachen gebracht. Maar ook Rodi, de grijze roodstaartpapegaai, kan er wat van. En dan heb je nog Sjors, Kasper, Koko, bonte boertje Bobo en veel andere vogels.

 

Jullie hebben nog iemand vergeten,’ zei Wolfje. Oh ja, dat was waar ook. Ze hadden het nog niet gehad over Bollie, de schildpad. 

 

FOTOSESSIE                Anny Cactus met haar lieveling LOBO (wolfje) 

‘WOLFJE!!  WOLFJE!!’ hoorde ik het Cactusvrouwtje roepen.
‘Ik moet gaan,’ zei ik tegen de vissen in de grote vijver waarmee ik altijd leuke spelletjes speel.
Ik rende naar de Baardman en het Cactusvrouwtje. Plotseling zag ik dat de Baardman iets in zijn hand hield. Een fotocamera!  Oh nee, dacht ik, daar trap ik niet in en maakte meteen rechtsomkeert.   ‘Je bent toch niet van plan om ervandoor te gaan hè?’ vroeg ze verontwaardigd,  ‘dat kan je als woordvoerder van ons Cactus-Hofje namelijk niet maken.’  Oh jakkes, dat was waar ook. Dus rende ik, met veel tegenzin, terug. In het Cactuspark ontdekte ik al snel dat het Cactusvrouwtje de klos was. Mooi! Dan kon ze zelf eens ondervinden hoe het was om fotomodel te zijn. Ze nam plaats op de bank voor het huisje.
In een opwelling liep ik ernaartoe en ging naast haar zitten.   ‘Hééé Wolfje, wil jij nu ook op de foto gezet worden,’  riep ze verbaasd.  ‘Alle andere keren werkte je enorm tegen.’
Daarin had ze natuurlijk gelijk, maar ….. toen was het anders. Toen moest ik op de foto en nu bepaal ik dit zelf. En zo hoort het ook als je een beroemde website-hond bent.

 

 

SNELLE JET

Snelle Jet was zo druk een holletje voor haar eitjes aan het graven, dat ze de waarschuwende kreten van de overige halsbandparkieten niet hoorde.  Na veel gezwoeg kwam ze dan eindelijk weer boven de grond. Ze schudde het zand uit haar verenpak en vloog omhoog om op een stok te gaan zitten uitrusten. Maar ….. de stok was verdwenen. Hoe kon dat nou? Verbaasd keek ze om zich heen en ontdekte dat ze zich aan de verkeerde kant van de volière bevond. Joepie! Nu zou ze de CactusOase haar geheimen eens ontfutselen. Enthousiast vloog ze over en tussen de cactussen door. Snelle Jet had het helemaal naar haar zin. In tegenstelling tot de Baardman die haar ontsnapping inmiddels had ontdekt. Hij maakte zich ongerust, want hoe moest Snelle Jet nu bijv. aan haar eten komen?
Daarover had de Baardman zich geen zorgen hoeven maken. Snelle Jet ging namelijk tegen het gaas van de volière zitten. Meteen kwam een mannetje haar voeren. Dat probleem was dus opgelost.
Toch zou het voor Snelle Jet beter zijn om weer veilig terug te keren bij haar halsbandparkietfamilie.
De Baardman deed er dan ook alles aan om haar, voorzichtig, te vangen. Met een vangnet achter zijn rug verstopt, sloop hij naar Snelle Jet. Bliksemsnel zwaaide hij het net over haar heen, doch ….. de vogel was gevlogen. De Baardman heeft nog regelmatig een poging gedaan, tot nu toe zonder resultaat. Snelle Jet is de Baardman simpelweg te slim af.

 

De ponnies op stap.

 

‘Kijk eens, het hek staat op een kier!’ In hoog tempo draven Hittepetit, Manenschijn en Witte Bles naar het hek, duwen het iets verder open en spurten weg. De Baardman ijlt naar de stal om de voeremmer te halen. Ditmaal hebben de pony’s geen aandacht voor de emmer, want zij bevinden zich eindelijk in het open veld. De Baardman probeert de halster van Manenschijn vast te pakken maar Manenschijn trekt haar hoofd opzij en galoppeert ervandoor. Blijkbaar heeft de omgeving de rondstruinende pony’s ontdekt want van alle kanten komen buren te hulp. Inmiddels rennen de pony’s door het weiland aan de overkant. Deze ligt tussen twee drukke straten. De angst slaat Anny Cactus om het hart. Gelukkig komt daar iemand met een dikke rol lint. Met het vele meters lange lint tussen hen in drijven de mensen de pony’s op naar het grote weiland van de Baardman, waar de vorige dag nog de koeien van de buurman liepen. Het uitstapje was van korte duur maar hun avontuur heeft toch nog een positief einde. Want Hittepetit, Manenschijn en Witte Bles mogen het weiland nu hun weiland noemen.

Waar is Bollie?

Bollie kijkt verbaasd naar de vallende takken en bladeren. Blijkbaar komt de winter er al aan.
Snel graaft Bollie een gat in de grond, kruipt erin en dekt het met zand en bladeren af. Na enige tijd valt hij in een diepe slaap. Daardoor merkt hij de Baardman niet op. De Baardman snoeit rigoureus de takken. Voorzichtig zet hij zijn voeten neer om te voorkomen dat hij op Bollie trapt. En als hij het afval bij elkaar raapt, controleert hij eerst of Bollie er per ongeluk tussen zit. Gelukkig is dat niet zo. Toch is de Baardman er niet helemaal gerust op. ‘Heb jij Bollie de laatste tijd nog gezien?’ vraagt hij. ‘Nee,’ antwoordt Anny Cactus, ‘maar misschien is hij al aan zijn winterslaap begonnen.’ De volgende maanden zijn zeer spannend voor de Baardman en Anny Cactus. Maar dan! Begin maart ziet de Baardman tot zijn opluchting Bollie weer tevoorschijn komen. Bollie kijkt naar links en dan naar rechts. ‘Waar is mijn bos gebleven?’ roept hij verbijsterd.

‚Äč

Facebook beoordelingen

4.8

Gemiddeld scoort Belevingspark Cactus Oase - Ruurlo een 4.8 van 5 op Facebook.

Belevingspark Cactus Oase - Ruurlo heeft 60 recensies ontvangen.

Bekijk de recensies

Een greep uit het fotoalbum

Meld u aan voor onze nieuwsbrief

Copyright by Belevingspark Cactus Oase - Ruurlo | Created by